نقد ادبی
نقد ادبی

این مقاله به تحلیل شخصیتهای ماندگار ادبیات جهان از منظر مکاتب روانکاوی و روانشناسی عمق میپردازد و نقش نظریههای فروید، یونگ، ملانی کلاین و لاکان را در بررسی ویژگیهای روانشناختی شخصیتهایی چون هملت، رودریک آشر، هیتکلیف، بئاتریس، بلوم، مدئا، مرسو و شخصیتهای پینتر نشان میدهد.

این مقاله به بررسی پدیده سفرنامههای دروغین در تاریخ میپردازد و نمونههایی مانند سفرهای سر جان ماندویل، کتاب جعلی جرج سامرز درباره جزایر قناری و ادعای جعلی پر. هریسون فیوک را تحلیل میکند و انگیزهها و تأثیرات این آثار فریبکارانه را مرور میکند.

این مقاله پدیدهی «کتابهای بدِ بزرگ» را بررسی میکند؛ آثاری با نثر و ساختار ضعیف که با وجود نقدهای شدید، به موفقیت تجاری و محبوبیت گسترده رسیدهاند. با تحلیل نمونههایی چون هری پاتر، پنجاه طیف گری و داوینچی کد، نشان داده میشود که نقد سنتی از درک قدرت ارتباط عاطفی، زمانمندی فرهنگی و جذابیت سرگرمیساز این آثار ناتوان است و مرز میان ادبیات نخبهگرا و عامهپسند را کمرنگ میکند.
